Dorrestein, Renate:
Is er hoop. – Uitgeverij Contact, 2009. – 287 p.
ISBN 978-90-254-3064-1
Deze roman van Dorrestein vertelt het verhaal van baby Babette uit Zolang er leven is, omdat haar lezers haar bleven vragen wat er met het meisje gebeurd was. In dit antwoord maken we kennis met Nettie, een jonge oma, die de zorg voor kleinzoon Igor met een IQ van 60 op zich neemt. Igor is geen gemakkelijke tiener en Nettie is maar wat blij wanneer hij aangenomen wordt bij een sociale werkplaats. Ze ontdekt een liefde voor bakken en dankzij hopen taart krijgt ze hem rustig en gaan de jaren voorbij.
Dat alles verandert wanneer Igor Lisa leert kennen, een dakloos meisje met groen haar. Samen vinden ze een baby en Lisa neemt haar mee onder het motto ‘als je ergens een baby ziet liggen, mag je die mee naar huis nemen’. Ze nemen hun intrek bij Nettie, die door de aanwezigheid van Lisa herinnerd wordt aan haar eigen dochter die ook van huis wegliep. Haar schuldgevoelens krijgen weer de bovenhand en ze vat het plan op haar verloren dochter terug te vinden.
Het verhaal wordt afwisselend door Nettie en Igor verteld. Dorrestein laat nogmaals zien dat ze zich zeer goed kan inleven in anderen: de stem van Igor wordt zeer realistisch gebracht. Het is een verhaal over schuld, liefde, opoffering en (verloren) dromen. Renate Dorrestein noemt het boek ‘een ode aan alle vormen van mantelzorg, alle liefde die mensen elkaar betrachten zonder dat er ook maar een instantie een hand naar uitsteekt.’ Het verhaal leest zeer vlot en kan zonder moeite los van Zolang er leven is gelezen worden. (KV)
Is er hoop. – Uitgeverij Contact, 2009. – 287 p.
ISBN 978-90-254-3064-1
Deze roman van Dorrestein vertelt het verhaal van baby Babette uit Zolang er leven is, omdat haar lezers haar bleven vragen wat er met het meisje gebeurd was. In dit antwoord maken we kennis met Nettie, een jonge oma, die de zorg voor kleinzoon Igor met een IQ van 60 op zich neemt. Igor is geen gemakkelijke tiener en Nettie is maar wat blij wanneer hij aangenomen wordt bij een sociale werkplaats. Ze ontdekt een liefde voor bakken en dankzij hopen taart krijgt ze hem rustig en gaan de jaren voorbij.
Dat alles verandert wanneer Igor Lisa leert kennen, een dakloos meisje met groen haar. Samen vinden ze een baby en Lisa neemt haar mee onder het motto ‘als je ergens een baby ziet liggen, mag je die mee naar huis nemen’. Ze nemen hun intrek bij Nettie, die door de aanwezigheid van Lisa herinnerd wordt aan haar eigen dochter die ook van huis wegliep. Haar schuldgevoelens krijgen weer de bovenhand en ze vat het plan op haar verloren dochter terug te vinden.
Het verhaal wordt afwisselend door Nettie en Igor verteld. Dorrestein laat nogmaals zien dat ze zich zeer goed kan inleven in anderen: de stem van Igor wordt zeer realistisch gebracht. Het is een verhaal over schuld, liefde, opoffering en (verloren) dromen. Renate Dorrestein noemt het boek ‘een ode aan alle vormen van mantelzorg, alle liefde die mensen elkaar betrachten zonder dat er ook maar een instantie een hand naar uitsteekt.’ Het verhaal leest zeer vlot en kan zonder moeite los van Zolang er leven is gelezen worden. (KV)